Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

Ρόδο του ανέμου...










Ρόδο του ανέμου, γνώριζες μα ανέγνωρους μας πήρες
την ώρα που θεμέλιωνε γιοφύρια ο λογισμός
να πλέξουνε τα δάχτυλα και να διαβούν δυο μοίρες
και να χυθούν στο χαμηλό κι αναπαμένο φως




Ρόδο της μοίρας, γύρευες να βρεις να μας πληγώσεις
μα έσκυβες σαν το μυστικό που πάει να λυτρωθεί
κι ήταν ωραίο το πρόσταγμα που δέχτηκες να δώσεις
κι ήταν το χαμογέλιο σου σαν έτοιμο σπαθί

Γιώργος Σεφέρης
φωτο: Σπ.Μ. - γλυπτό: Βασίλης Βασίλη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου